دیشب تو صف تاکسی وایستاده بودم. یه نیم ساعتی از غروب آفتاب گذشته بود. یه بچه کوچولو دوساله همراه مامانش تو صف جلوی من بودن. دختر بچه نازی بود. چند تا شاخه گل رز هم تو دستش بود.



سرشو آورد بالا به مامانش گفت:
مامان نیگا، مامان نیگا
مامانش گفت: بله مامانم؟
( و با صورتش به ماه توی آسمون اشاره کرد و گفت)
مامان نیگا خدا چراغشو روشن کرده.
مامانشم گفت آره مامان جان.
سوار تاکسی که شدیم رو کرد به مامانش و گفت:
مامان میخوام به ماه سلام بدم. بدم؟
مامانشم گفت آره مامان جان سلام بده.
....و با دستای کوچیکش دسته گلشو برای چراغ خدا تکون داد .
وای که اگه معذوریتی نبود دختره رو بغل میکردم و بوسه بارونش میکردم

بعضی وقتا با خودم میگم آخه یه بچه تا چه حد میتونه پاک باشه؟؟!!

نظر

ارسال شده توسط زيبا در روز يكشنبه 26 خرداد 1387 در ساعت 06:07 (سايت - ايميل)

سلام حميد جان ای کاش من يه بچه بودم به نظر من ژاک تر از بچه ها هيچ کسی نيست خيلی وقتا که تو مشکلات غرق ميشم حسرت روزای بچگی رو ميخورم. بهترين خاطراتم مال همون دوران هنوز هم احساس می کنم بچه هستم ولی کودکی که می فهمه و می بينه که ... ای کاش مثل بچه ها همه چيز رو ساده می گرفتم.

لينك ثابت

پاکی و معصومیت

ارسال شده توسط mahmood در روز سه شنبه 7 مهر 1388 در ساعت 03:20 (سايت - ايميل)

سلام..خاطره خیلی جالب و زیبایی بود اسم این مطلبتون رو می گذاشتید معصومیت از دست رفته

لينك ثابت

شش جهت است این وطن، قبله در او یکی مجو بی وطنی است قبله گه، در عدم آشیانه کن

شعر

کنکاش در روح

روح نا آرام

روح نوردان

کل بازدید ها 15744
بازدید های امروز 12
بازدید های دیروز 25
بازدید های هفته 168
بازدید های ماه 1006